विवेक पौडेल
टाउको सहितको मुर्कट्टा व्यापारी आयो,
गुनगान गायो, काइयो देखायो ।
तालु करायो ..
छेउको मुर्कट्टा, मनमै मुस्कायो ।।
उ मुर्कट्टानै न हो न त बोल्न सक्छ
न आक्रोश खोल्न सक्छ ।
सक्छ त केवल हातखुट्टा चारकुना फालेर पल्टिन ।।
उ तालुनै न हो ।
उसले बोल्यो हेपाइको आक्रोश खोल्यो
उसले सक्ने भनेकै यहि न हो ।
न तालु कराउन छोड्यो
न व्यापारी गुणगान गाउन छोड्यो
न उसको बोली प्रभावित भयो ।।
भयो त केवल तालु मुर्कट्टा भयो ।।
उसले आँखाले देखेको अन्याय ,
नाकबाट लामो सास तानी,
त्यो मुखबाट निस्केको बिद्रोहको बोलिको ,
कुनै अर्थ भएन ।।
भयो त केवल तालु मुर्कट्टा भयो ।।
यो व्यापारीको सहर हो
जहाँ तालुको शोषण गरिन्छ ।
मुर्कट्टा माथी शासन गरिन्छ
म पनि तालु थिए ।
आज मुर्कट्टा भएको छु ।।
तिमी तालु छौ ।
यी व्यापारीले,
भोलि तिमिलाइ पनि मुर्कट्टा बनाउनेछन् ।
तिमी पनि म जस्तै
छेउमा चारकुनामा हातखुट्टा फालेर पल्टिनुपने छ ।
मनमौ मुस्काएर बस्नुपर्ने छ ।
Copyright © All right reserved to Lumbini Pana Site By: Sobij